99 Sayfada Alkol Bağımlılığı, Nur Onur, Kültegin Ögel

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Türkiye İş Bankası Yayınları

Dizi: 99 Sayfada

Baskı Tarih: Aralık 2009

Sayfa: 102

Boyut: 14 x 20 cm

Hamur: 2

Etiket: Baskısı yok

Arka Kapak

Alkol bağımlılığı nedir, alışkanlıkla farkı nedir?
Alkolü bırakmak için ne tür yöntemler izlenmelidir?
Gençlerin tehlikeli alkol kullanımı nasıl anlaşılır?
Çocuklara alkol konusunda nasıl kurallar konulmalıdır?
Alkoliklerin çocukları ne hisseder?

Son Eklenen Yorumlar

7 kişiden 7'si bu yorumu beğendi:

Öğretmen ve öğrenci velileri, 4 Nisan 2010

Gönderen: Ülkü Kahveci (Afyonkarahisar)

Nur Onur yine toplumsal sorunları içeren bir konuya parmak basmış. Bu kitabı; öğretmenlerle görüşüp anne ve babalara okuması için öneride bulunması sanırım kitap amacına ulaşacaktır.

Yanıtla

Bu yorumu doğru buluyor musunuz?

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Nur Onur

Yazarın diğer kitapları

Kitle Kültürü Sineması ve B Filmi

Cinsel Eğitim: Çocukluktan Ergenliğe

Tiroid Kanserlerinin Şifreleri ve Guatr

Bir Varmış Bir Yokmuş Herkes Çocukmuş

B Filmi

Moda Bulaşıcıdır!

Kültegin Ögel

Yazarın diğer kitapları

Çocuklarda Sigara, Alkol ve Madde Bağımlılığı "Çocuğum Madde Bağımlısı Olmasın"

Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Dizisi Seti (20 Kitap Takım)

99 Sayfada Sigara Bağımlılığı

Motivasyonel Görüşme

99 Sayfada Uyuşturucu ve Gençlik

Alkol ve Madde Bağımlılığında Kısa Girişimler

Uyuşturucu Maddeler Ve Bağımlılık

Madde Bağımlılarına Yaklaşım ve Tedavi

Türkiye'de Madde Bağımlılığı

Bağımlılığı Önleme Anne-Babalar Öğretmenler İçin Kılavuz

Yaşam Öyküsü
1964 yılında Ankara'da doğdum. TED Ankara Kolejinden mezun olduktan sonra Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesini bitirdim. Psikiyatri uzmanlık eğitimimi Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde 1992 yılında tamamladım.

Tıbbi Hipnoz Derneğinin kurucu üyesi oldum. Farklı konulara ilgi duyduğum için şefim tarafımdan uyarıldım.

Mecburi hizmetimi Bayrampaşa cezaevi hastanesinde yaptım. Bakırköy'deki arkadaşlarımla depresyonla ilgili birçok çalışma yürüttüm. 1994 yılında Bakırköy'deki mesaime ek olarak Acıbadem Hastanesine bağlı Bağdat caddesi polikliniğinde de çalışmaya başladım.

Üç arkadaşımla birlikte Şizofrengi dergisini çıkarmaya başladık. Çok keyifliydi...

1995 yılında Bakırköy'de yer değiştirdim ve AMATEM'e geçtim. Böylece o güne kadar ilgilendiğim depresyonun yanında bağımlılıkla da ilgilenmeye başladım. Uzun dönem AMATEM'in sorumluluğunu üstlendim.

2000 yılında çok sevdiğim AMATEM'den ayrıldım ve çok seveceğim ÇEMATEM'de, yani bağımlı çocuk ve gençlerin kaldığı serviste çalışmaya başladım. Gençlerle çalışmayı bu dönemde öğrendim ve onları daha iyi anladım. Ama tüm Bakırköy'ün hedefi haline geldim. Çocuklar ortalığı karıştırdıkça, sorun benim başıma patladı. Aynı serviste arabamı çaldırdım, odam soyuldu. Ama ben o çocukları seviyorum...

Bu arada 1998 yılında istemeye, istemeye psikiyatri doçenti oldum. 2003 yılında Yeniden Derneğini bir grup vefakar dostum ve arkadaşımla kurdum. Devletin yapamadıklarını yapmak, özellikle önleme çalışmaları yürütmek amacımızdı. Kimsenin ilgilenmek istemediği sokak çocukları, suça itilen gençler, uyuşturucu kullanan insanlar hedef grubumuz oldu.

Bu süre içinde davranış ve dürtü kontrol sorunları ile iyice haşır neşir oldum. Tutkular ve tutkunun getirdiği her türlü sorun mesleki ilgim olmaya başladı. Bunların yarattığı depresyon ve panik atak da, doğal olarak uğraş alanım haline geldi.

Dünya Sağlık Örgütü ile Bedirhan Üstün sayesinde tanıştım. Hekimlere yönelik depresyon eğitimi, ardından yine hekimlere yönelik psikiyatri eğitimlerinde dünya çapında danışmanlığa kadar uzanan deneyimlerim oldu. Dünya Sağlık Araştırmalarında ülkemizde proje yürütücülüğü, üç Avrupa ülkesinin de koordinatörlüğünü yaptım.

UNICEF ile çocuk ve gençlik cezaevlerinde projeler yürütmeye 2004 yılında başladım. Suça itilen çocuk ve gençlere yönelik cezaevi kurumlarında uygulanmak üzere psikososyal programlar geliştirdik.

Etkin Hükümlü Yönetimi isimli projede cezaevinin koşullarını değiştirmek için Adalet Bakanlığı ve UNICEF ile birlikte çalıştık. Her hükümlü için ayrı, bireyselleştirilmiş bir program oluşturmaya çalıştık.

2006 yılında Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden ayrıldım. Çünkü Boğaziçi Üniversitesinde verdiğim Bağımlılık dersini vermem yasaklandı. Yasaklanma gerekçesi haftada yarım günümü bugüne kadar Türkiye'de ilk kez verilmeye başlanan bu ders için harcamamdı. Ben de ders vermeyi seçtim...

Okan Üniversitesinde klinik psikolojisi yüksek lisansında psikofarmakoloji dersleri de vermeye başladım. Benim için farklı alanlar, farklı keyifler yarattı...

Bağımlılık Tanı ve Tedavi Merkezini Defne Tamar Gürol ile kurduk, sonra ben ayrıldım...

Yeniden Derneğinde başka projelerden bulduğumuz kaynaklarla ve devletten hiç destek almadan yüz bine yakın kişiyi eğittik. Ama kimsenin yemediği kadar cezayı, vergi dairesi şefinin dahi bilmediği ayrıntılar yüzünden yedik.

Motivasyonel görüşme Tekniği ve Farkındalık terapisi ile yakından ilgilendim ve ilgileniyorum. Bu arada okul terki ve devamsızlık sorunu içimi çok acıttı. Şimdi ilgi alanım haline geldi...

Acıbadem hastanelerinde psikiyatri ve psikoloji grubunun kuruluşunu Cem İncesu ile birlikte üstlendik. Hala uğraşıyoruz. Bu arada Acıbadem Üniversitesinde öğretim üyesi oldum.

Çok eğitim yaptım, çok konferans verdim. Ama ikisini de yapmayı çok severim.

Halen yaşıyorum...