Bak, yaşamda ölüm böyle. İkisi de
birbirine karışır, .bir halıdaki ipliklerin
yürümesi gibi; ve bundan, gelip geçen
biri için, bir suret meydana gelir.
Biri ölürse, bu değildir yalnızca ölüm.
Ölüm, birinin hiç ölememesi demektir.
Çok şeydir ölüm; gömmek ne mümkün.
Ölmek ve doğum içimizde bizim her gün,
ve biz de aldırışsızız doğa gibi,
ikisini de aşar gider, yas tutmadan
ve paylaşmaz acıyı. Acı ve sevinç
yalnızca renktir bizi seyreden yabancıya.
Bu yüzden anlamı büyüktür bizim için,
seyredeni bulmanın, bizi görüp
bakışında yoğuşturup özetleyeni
ve basitten şöyle diyeni: ben şunu görüyorum,
başkaları yalnızca tahmin edip yalan söylerken.