Cem Sultan, Ahmed Refik

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Timaş Yayınevi

Sayfa: 211

Boyut: 14 x 21 cm

Hamur: 3

Etiket: Baskısı yok

Arka Kapak

Cihan padişahı Fatih'in gözdesi Cem Sultan, çilekeş Osmanlı şehzadelerinin önde gelenlerindendir. Tac ve taht uğruna giriştiği mücadele onu gurbet ellerine sürmüş, feleğin binbir çemberinden geçirmiştir. Fakat asil şehzade, karşılaştığı her türlü felakete rağmen Osmanlı hanedanına leke sürecek en küçük bir harekette bulunmamış, asaletini ve zerafetini daima korumuştur. Elinizdeki kitap, Cem Sultan'ın bu hazin öyküsünü anlatmaktadır.

Henüz kimse kitap hakkında yorum yapmadı. İlk yorum sizden gelsin!

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Ahmed Refik

Yazarın diğer kitapları

Şark Mektupları

Yirmi Beş Sene Siper Kavgası

Muhteşem Süleyman'ın Viyana Kuşatması

Fatih ve Bellini

Eski İstanbul Manzaraları

Lale Devri

Köprülüler

Osmanlı Alimleri ve Sanatkarlar

Osmanlı Kumandanları

Osmanlı Zaferleri

Yaşam Öyküsü
Ahmet Refik Altınay (1881, Beşiktaş - 1937), tarihçi, yazar, şair, Darülfünun tarih müderrisi ve yüzbaşıdır.

Kethüda Ürgüplü Ahmed Ağa'nın oğludur. İlk öğrenimini Vişnezade İlkokulu'nda, orta öğrenimini Beşiktaş Askeri Ortaokulunda ve Kuleli Askeri Lisesi'nde gördü. 1898 yılında Harp Okulu'ndan piyade birincisi olarak mezun oldu. Küçük yaşta teğmen çıktığı için kıtaya gönderilmeyip öğretmen sınıfında bırakıldı. Toptaşı ve Soğukçeşme Askeri Ortaokullarında 4 yıl süre ile Coğrafya Öğretmenliği yaptı. 1902 yılında Harp Okuluna Fransızca, 1908 yılında tarih öğretmeni oldu.

Tercüman-ı Hakikat ve Millet gazetelerinde başyazarlık yaptı. 1909 yılında Erkan-ı Harp Yayın Şubesinde çalışırken Askeri Mecmua'yı yönetti. 1909 yılında kurulan Tarihi Osmani Encümenine üye seçildi. Tarihi araştırmalar için bir kurulla birlikte Fransa'ya gitti. 1912 yılında Balkan Savaşı'nda Askeri Sansür Müfettişi oldu. 1913 yılında gözleri bozuk olduğu için yüzbaşı iken emekliye ayrıldı. 1918 yılında İstanbul Darülfünun Osmanlı Tarihi Öğretmenliğine, 1919 yılında Türkiye Tarihi Müderrisliğine atandı. Türk Tarih Encümeni'nde görev aldı. 1924-1927 yılları arasında bu encümenin başkanlığını yaptı. 1932 yılında I. Tarih Kongresi'ne katıldı. 1933 yılında üniversite öğretmenliğinden kadro dışı bırakıldı. 10 Ekim 1937 tarihinde İstanbul'da 56 yaşında iken zatürreden vefat etti. Mezarı Büyükada'da Tepeköy Mezarlığındadır. 116 eseri vardır.