Denemeler Eleştiriler, Orhan Burian

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Türkiye Bilimler Akademisi

Baskı Tarih: Mart 2005

Sayfa: 370

Boyut: 15cm x 23cm

Hamur: 1

Etiket: Baskısı yok

Arka Kapak

Orhan Burian'ın iyileşip işi gücü başına dönmesini dilerken biliyordum bunun olamayacağını, kurtulması olmayan bir hastalıktı onunki. "Ölse de çekmese artık bu acılan!" dediğimiz günler bile oldu. Hastanede yanına sokmuyorlardı. Bir gün kapı aralığından gördüm, ürperdim, ölmediği, uyuduğu ancak çenesinin bağlı olmamasından belliydi. O günden sonra umudum kalmamıştı. Ankara'da değildim öldüğünde, kaç gün sonra Mersin'de öğretmenlerle konuşurken öğrendim, bekliyordum o haberi, gene de yüreğim burkuldu.
Yakın arkadaşlarımdan değildi, olamazdı, çok gençti benden, başka bir kuşağın adamıydı, birçok konularda anlaşamazdık birbirimizle. Ama değerini bilirdim onun, yerleşmiş kanılarla yetinmeyip yanılmayı da göze alarak doğruyu kendi kendine arayan bir kafası vardı. Ufacık bir insandı, kendi boyuna göresini bulamadığı, yaptıramadığı için midir nedir, uzun bir pardösü giyerdi, süpür süpür, cüppe gibi. Ama bizim hocaları değil, daha çok protestan hocalarını andırırdı. Temiz bir çocuktu, hep de gülümser, gülerdi. Tartışırken bile kızamazdım ona, savunduğu düşüncelere inandığı, gizli bir maksadı olmadığı, bir çıkar arkasından koşmadığı hemen anlaşılırdı. Doğrusu, kendisiyle karşı karşıya deği ken birtakım sözlerine öfkelenirdim, ama karşılaştık mı, geçiverırdi o öfkern, sevgim uyanırdı. Yücel dergisini çıkarırdı, ben bir türlü ısınamamıştım o dergiye, hele her sayfanın altında bir özsöz, vecize bulunması sinirime dokunurdu, doğruların öyle hap haline konulmasını hiçbir zaman anlayamadım. Sonraları Orhan Burian da kurtuldu o özsözlerden. Ufuklar sevdiğim dergilerdendir. Orhan Burian'ın o dergiye son yazdığı yazılar, olgunlaştığını gösteriyordu. Düşünce adamının cesaretli olması gerektir, çevresindekilerin ne diyeceklerinden korkmayacak, neye inanıyorsa onu çekinmeden söyleyecek; Orhan Burian'da bu erdem eksiksiz olarak vardı, günden güne gelişiyordu. Bir gönüldaşı yitirdiğime üzülürken daha da çok bu ülkenin iyi bir yazarı, iyi bir düşünce adamını yitirmiş olmasına üzülüyorum. Çok şeyler umuyorduk ondan, eserini bitiremeden öldü.
ATAÇ (Türk Dili, Haziran 1953, sayı: 21)

Henüz kimse kitap hakkında yorum yapmadı. İlk yorum sizden gelsin!

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Orhan Burian

Yazarın diğer kitapları

Günlük (1950-1952)

Mektuplar

Kurtuluştan Sonrakiler

Yaşam Öyküsü
Orhan Burian (İstanbul, 1914 - Ankara, 5 Mayıs 1953) Kabataş Lisesi'ni bitirdikten (1932) sonra devlet bursuyla gittiği İngiltere'de Cambridge Üniversitesi'nde İngiliz dili ve edebiyatı öğrenimi gördü (1933-36). Ertesi yıl göreve başladığı DTCF İngiliz Edebiyatı Bölümü'nde profesörlüğe kadar yükseldi. Bu arada Ankara Devlet Konservatuvarı Tiyatro Bölümü'nde Batı Edebiyatı ve Tiyatro Tarihi dersleri verdi. 1947-49 yılları arasında ABD'de Princeton Üniversitesi'nde kendi alanında araştırmalar yaptı. İngiliz, Amerikan ve çağdaş Türk edebiyatlarına ilişkin Türkçe, İngilizce yazıları, çevirileriyle tanındı. Deneme ve eleştirilerini 1936'dan başlayarak 1950'ye kadar Yücel dergisinde, daha sonra kendi çıkardığı Ufuklar (1952-53, 15 sayı) dergisinde yayımladı. "Bir örnek taklidi değil, bir arayış sistemi; zaman içinde kendini tanıma çabası" olarak algıladığı Türkiye'ye özgü bir hümanizm anlayışını savunan Burian, bu çerçevede Türk kimliğinin, Türk görünümünün İngiliz kaynaklarında yansıması üzerinde durdu. Başta Shakespeare olmak üzere Tagore, Huxley, Sygne, Barrie, O'Neil, Arthur Miller'den çeviriler yaptı.