Elime Tutun, Aslı Biçen

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Metis Yayınları

Dizi: Edebiyat Dizisi

Baskı Tarih: 2005

Sayfa: 82

İndirim: %20

Boyut: 13,5x19,5 cm

Hamur: 2

Etiket: 8,00 TL

NetKitap Ederi: 6,40 TL

Arka Kapak

Çevirmen Aslı Biçenin yazıldıktan on yıl sonra okurla buluşan ilk kitabı.
Delilik, cinselliksizlik, dilsizlik ve bellek temaları etrafında gelişen kısa ama son derece yoğun bir anlatı Elime Tutun. Cinselliğini yitirmiş bir adamla dilini yavaş yavaş kaybedip deliliğe sürüklenen bir kadının "imkânsız" ilişkisini, belleğin soluk, çarpıtıcı ve dönüştürücü aynasındaki yansımaları üzerinden anlatan güçlü bir şiir-metin.
"İmgeleri soğutup bayatlamalarını engelleyen bir buzdolabı gibi kullanırdık oyunları. Gülmezdin oynarken ama seni çok rahatlatırdı. Neden? Belki de hiçbir şey sana gerçek anlamda rahatlık veremediğinden bu tür oyunlarla içini dindirmek isterdin. Şahsi olmayan her konuda canlanırdı dilin. Anlık bir huzur, bir bardak suyun izlediği yoldaki serinlik kadar, görmek istemediğin kaçınılmaz bir şey karşısında bir an gözlerini kapamak kadar, şöyle bir yüzüp gelmek kadar..."

parça
Açılış bölümü, s. 5-7

Elimi tut, elime tutun, elimden tut, elimde tutkun. Eski bir oyun, belki de karşı sedire vuran güneşin açısı bir an zihnimin ulaşılabilir bir yerine getiriyor onu. Kelimelerle düşünülmez gerçi. Ama kendi kendine konuşuyorsan o zaman başka. Her mübalağa mübahtır o zaman, bütün süsler, bütün gülünçlükler, bütün duygusallıklar, bir ismin bütün takıları. Her sabah bir vapura binip karşı kıyıya geçerken, her akşam bir vapura binip öbür kıyıya dönerken. İçimde bir ses akıp gidiyor böyle, hep seninle konuşan, hep sana konuşan.
Kafamı öteki tarafa çevirince deniz kayboluyor. Birdenbire, apansız kayboluyor. Sadece karşı kıyının yamaçlarına yapışmış leb-i derya apartmanlar kalıyor Kız Kulesi'ni geçtikten sonra. Tekrar kafamı çevirdiğimde yine deniz, daha yakın. Yan yana dizilmiş, teknolojik bir hileyle her biri bir görüntünün farklı parçalarını gösteren televizyonlara benzeyen vapur pencerelerinden görünen uzak apartman pencerelerine ve manzaraya karşı her daim açık tutulan perdelerin gözler önüne serdiği minicik, uzak televizyonlara kıyasla epeyce yakın. Deniz buracıkta, cama uçlarını dokundurduğum beş parmağımı çevreleyen hafif buğunun hemen altında bulanık, buğunun seyreldiği yerde tuzlu ve tozlu, camı açıp kapamak için üzerine açılmış iki düzgün delikten bakıldığında net, denizin ta kendisi. Camın sekteye uğradığı yerde izlenen bir şey olmaktan çıkıyor deniz, sadece varolan ve koklanan bir şeye dönüşüyor. Küçücük bir delikten geçilen bir dünya olan bir şeye. Burnumu o yuvarlacık tuz kokusuna dayıyorum. Aradaki sınırın ötesinde olmayan, dışarıda olmayan bir şey artık. İçinde olunan bir şey. Ancak karabatakların içinde uzun uzadıya kaybolmasıyla bir negatifi olduğu anlaşılan sınırsız bir ayna. Gözlerimi kapayıp... belki de o kadar derin değildir diye düşünüyorum. Belki uçurumlar yoktur. Belki sadece teknelerin omurgalarının bittiği yerin hemen biraz altındadır kum. Üç bilemedin beş metre. İki katlı bir ev kadar. En derin yerleri bir transatlantiğin dev gövdesi kadar. Onu öyle derin gösteren o koyu yeşil sıvı, o ışık geçirmez kopkoyu sıvı. Sığlığını saklayan bir deniz. Derinliği safi bu sırdan ibaret, bu ketumluğundan.
Aklıma ne gelirse, abuk sabuk, ciddi middi, senin uçurumlarını ve sığlıklarını kestiremediğim zihnine bırakıverirdim. Bazen isimleri evirip çevirirdik, mesela HÜZÜN, mesela DERİN, bir oyun kılıfı altında takılar takardık, romantik şeyler söylemenin verdiği rahatsızlığı örtmek için. İmgeleri soğutup bayatlamalarını engelleyen bir buzdolabı gibi kullanırdık oyunları. Gülmezdin oynarken ama seni çok rahatlatırdı. Neden? Belki de hiçbir şey sana gerçek anlamda rahatlık veremediğinden bu tür oyunlarla içini dindirmek isterdin. Şahsi olmayan her konuda canlanırdı dilin. Anlık bir huzur, bir bardak suyun izlediği yoldaki serinlik kadar, görmek istemediğin kaçınılmaz bir şey karşısında bir an gözlerini kapamak kadar, şöyle bir yüzüp gelmek kadar... Hayatın sesinin boğulduğu uyanık rüya anları. Aslında oyun çok kolaydı; başlamak için tek şart, farkında olmadan uzun süredir acı çekiyor olmaktı. Yoksa hiç keyif vermez, keyifli bir tarafı yok aslında.

Henüz kimse kitap hakkında yorum yapmadı. İlk yorum sizden gelsin!

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Aslı Biçen

Yazarın diğer kitapları

Kırmızının Otobiyografisi

Lanet Olsun Zaman Nehrine

Müşterek Dostumuz

İstanbul'da Son Aşk

Tehdit Mektupları

Baba ve Piç

İçimizdeki Maymun

Muhtaç Olduğun Her Şey

Meşuga

Kasvetli Ev 2 Cilt Takım

Doğanın Gizli Bahçesi

Sonsuzluğun Kıyıları Bilim Dünyasından Şaşırtıcı Ama Gerçek Öyküler

Kocanın Güzelliği

A'dan X'e

İnceldiği Yerden

Yazarın bütün(55) kitaplarını göster

Yaşam Öyküsü
Aslı Biçen, 1970te Bursada doğdu. Boğaziçi Üniversitesi, İngiliz Filolojisi Bölümünü bitirdi. Julio Cortazardan 62 Maket Setini, Djuna Barnestan Geceyi Anlat Banayı, Carlos Fuentesten Doğmamış Kristofu, Salman Rushdieden Geceyarısı Çocuklarını, John Fowlestan Fransız Teğmenin Kadınını dilimize çevirdi.
William Faulknerdan Abşalom, Abşalom ve Charles Dickenstan Kasvetli Ev 2001de, Louis Bregerden çevirdiği Freud: Görüntünün Ortasındaki Karanlık ve Isaac Bashevis Singerın Toplu Öyküleri 2002de Yapı Kredi Yayınları tarafından yayımlandı.