|
|
|
Çağ karanlık görünüyor. Öyle ki son iki yüz yıldır her tarafta hayaletler görmeye alışacak kadar aydınlıktan yoksunuz. Aristoteles'in, Descartes'in, Hume'un, Kant'ın, Hegel'in, Marx'ın, Nietzsche'nin hayaletleri, 'Katı olan her şeyin buharlaşıp havaya karıştığı' bu kasvet verici sisli atmosferde kitap sayfaları üzerinde bir o yana bir bu yana başıboş dolaşıyorlar. Bu toz duman içerisinde koşuşturanlar, yalnızca felsefesinin karakterleri değil, aynı zamanda bu karakterlere musallat olan kavramlar da boşlukta uçuşuyorlar: Özne, Tanrı, demokrasi, adalet, gelenek, özerklik, özgürlük, beğeni, yargı, meşrutiyet, devrim, erdem vb. (...) Liste uzadıkça, emin olalım ki, etrafımızı çeviren kasvet verici sis tabakası da yoğunlaşacak, daha da kararacaktır. Soruldukça çoğalan sorular yığınının faili ve sorumlusu kim? Havayı karartan kim? |
|