Ayrılık süreci bizleri ters yönlere sürükler. Ayrılık bitişe, tükenişe gider. O anda gerçeği gösterecek işaretlere ihtiyaç duyarız. Bundan yoksun olmak ise talihsizliğin en kötüsüdür.

Yaşanan ayrılıklar kalpsizlerin dünyasına uzanan bir kapıyı aralar. Kalpsizlerin dünyasının kuralları sert, bedelleri ise çok ağırdır. Buna rağmen, ayrılık denenmeye değermiş gibi görülür. Unutuyoruz ki, kısa yaşamda bunu denemekten daha çılgınca başka bir şey yoktur.

Sevgi, ayrılığın olmayan mantığına inatla direnen ve onun karşısında onurlu mücadelesini vermeyi sürdüren bir duygudur. Sevgiyi içimizde yaşatmak, yüceltmek ve ona da bu şansı tanımak zorundayız. Bu duygu kendi anlamına uygun değerler ile yaşanmalıdır. Bu değerlerin arasında etiğe de ihtiyaç vardır. Etiğe uygun bir yaklaşım ile sevgi, içinde barındırdığı gerçeği bulacaktır.

Sevgi, ayrılık, kavuşma ve etik...

Duygularınıza yeniden sahip çıkacağınız bir öyküyü okumaya hazırlanın!..