Günce 1, Nurullah Ataç

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Can Yayınları

Dizi: Türk Yazarları Dizisi

Baskı Tarih: 1998

Sayfa: 412

Boyut: 12cm x 19cm

Hamur: Ciltsiz

Etiket: Baskısı yok

Arka Kapak

Önce Son Havadis, sonra Ulus gazetesinde yayımlanan köşe yazılarına neden 'Günce' başlığını koyudğunu Ataç şöyle açıklıyordu: 'Günce, sizin anlayacağınız hatıra defteri, Frenklerin journal dedikleri. Ne yazacağım bu Günce'de? Günler ne getirirse onu yazacağım. (...) Her gün ne yaptığımı mı anlatacağım? Hayır. Her gün benim ne yaptığımdan kime ne? Okuduklarım bana bir şeyler düşündürürse onu yazacağım. Okuduklarım ya da gördüklerim, duyduklarım. (...) Başka ne yapacağım? Günler ne getirirse... Ama büsbütün de bilmiyor değilim günlerin ne getireceğini. Dil için savaşacağım. Arapça, Farsça sözlerden, bütün yabancı sözlerden biraz daha kurtulup Türkçenin kendini bulmasına çalışacağım. Doğumunun 100'üncü yıldönümünde bu büyük düşünürn, büyük eleştirmenin, büyük dil uzmanının en güzel kitaplarından biri olan Günce'yi iki cilt halinde topluca sunmaktan kıvanç duyuyoruz.

Henüz kimse kitap hakkında yorum yapmadı. İlk yorum sizden gelsin!

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Nurullah Ataç

Yazarın diğer kitapları

Gene Yalnızlık

Günce 1953-1955 Yaşantı

Günce 1956-1957 Yaşantı

Prospero ile Caliban / Söz Arasında

Ararken

İğreti Surat

Madame Bovary (Ciltli)

Madame Bovary

Aisopos Masalları

Madame Bovary

Mercan Adası

İki Yeni Gelinin Anıları

Kızıl ile Kara

Söyleşiler

Tehlikeli İlişkiler

Yazarın bütün(29) kitaplarını göster

Yaşam Öyküsü
Nurullah Ataç (d. 1898 - ö. 1957) Türk eleştirmen, denemeci, yazar.

Nurullah Ataç, Mehmet Ata Bey'in oğludur. Galatasaray Lisesi'nden sonra İsviçre'de okudu. Fransızca öğretmenliği ve mütercimlik yaptı. TDK yayın kolu başkanı oldu. İlk şiirleri Dergah'ta yayımlandı. Fransız, Latin ve Rus klasiklerinden çeviriler yaptı. Gazete ve dergilerde eleştiri ve deneme türünde yazılar yazdı. Akşam'da tiyatro eleştirmenliği, Hakimiyeti Milliye, Ulus, Milliyet, Tan, Posta, Cumhuriyet, Son Havadis, Dünya gazetelerinde eleştiri yazıları çıktı. Denemeleri Türk Dili, Varlık, Yedigün, Ülkü, Seçilmiş Hikayeler dergilerindedir.

Dilde sadeleştirme ve özleştirme hareketinin köktenci savunucusudur. Arapça ve Farsça kelimeleri kullanmamış, dille düşünce arasında dolaysız bir ilişki olduğunu, somut düşünme geleneğinin doğabilmesi için kavramların saydam, hangi kökten geldiklerinin anlaşılır olması gerektiğini ileri sürmüştür. Bu yol da Ataç'a göre, Latince ve Grekçe eğitimini zorunlu kılmak başarılamayacağına göre, bu dillerden alınan bilim terimlerinin de öztürkçeleştirilmesinden geçer. Bazı yazılarında arı Türkçe kullandığı için anlaşılmaz olarak eleştirilmiştir. Kültürel olarak Batılılaşma taraftarıdır. Divan Edebiyatı geleneğini iyi bildiği anlaşılır, kişisel olarak zevk aldığını da belirtir, fakat zamanını doldurmuş bir edebiyat olduğu görüşündedir. Yazı diliyle konuşma dili arasındaki uçurumu kapatma çabasının bir parçası olarak Öztürkçe'yi ve devrik cümleyi kullanmasıyla döneminin yazarlarını da, daha sonraki kuşakları da etkiler.

Eserleri:
Bütün kitapları Can Yayınları'ndan çıkmıştır. Varlık Yayınları'ndaki ilk baskılar:

Günlerin Getirdiği (1947)
Karalama Defteri-Sözden Söze (1952)
Ararken-Diyelim (1954)
Söz Arasında (1957)
Okuruma Mektuplar (1958)
Günce (1960)
Prospero ile Caliban (1961)
Söyleşiler (1962)
Günce 1-2 (1972)