Hümanizm ve Demokratik Eleştiri, Edward W. Said

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Basından

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Agora Kitaplığı

Dizi: Düşünce Felsefe Dizisi

Baskı Tarih: 2004

Sayfa: 188

İndirim: %20

Boyut: 13,5x19,5cm

Hamur: 2

Etiket: 15,00 TL

NetKitap Ederi: 12,00 TL

Arka Kapak

Hümanizm, tüm sınıf ve kökenlere açıktır; hümanizm, demokratik bir akımdır; ayrıca hümanizm, bir ifşaat, keşif, özeleştiri ve kurtuluş sürecidir. Hatta hümanizm, eleştiridir ve bu eleştiri, gücü ile etkisini, demokratik, seküler ve açık karakterinden alır. Hümanizmin özü, insanın tarihini, istisnasız hepimiz açısından kesintisiz bir kendini anlama ve kendini gerçekleştirme çabasında yatar. Onun için hümanistlerin çıkış noktası, dildir. Onun için okur olmak, hümanizmin temel özellikleri arasında yer alır ve yine aynı sebeple, yazar-entelektüeller, durum tanımı yapmanın yanında, olayların gidişatına etkin müdahale imkânlarını sezmek durumundadırlar.

Henüz kimse kitap hakkında yorum yapmadı. İlk yorum sizden gelsin!

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Edward W. Said

Yazarın diğer kitapları

Paralellikler ve Paradokslar

21. Yüzyılla Gelenler Söylenceler ve Gerçek

Postmodernizm ve İslam Küreselleşme ve Oryantalizm

Freud ve Avrupalı Olmayan

Başlangıçlar

Filistin Sineması

Medyada İslam

Geç Dönem Üslubu

Müzikal Nakışlar

Yazınsal Eleştiri

Oslo'dan Irak'a ve Yol Haritası

Kültür ve Emperyalizm

Yersiz Yurtsuz

Kış Ruhu

Haberlerin Ağında İslam

Yazarın bütün(19) kitaplarını göster

Yaşam Öyküsü
1935 yılında Kudüs'te doğdu. 1947'de ailesiyle birlikte göçmen olarak Kahire'ye yerleşti. Liseyi ABD'deki Mount Herman'da bitirdi. Lisansını Princeton Üniversitesi'nde, master ve doktorasını Harvard Üniversitesi'nde tamamledı. Doktora tezi Joseph Conrad üzerineydi. Aramızdan ayrıldığı 2003 yılına kadar Colombia Üniversitesi, Karşılaştırmalı Edebiyat doktora programının başkanlığını yürütüyordu. Filistin meselesinin yerel bir mesele olmaktan çıkıp, bölgesel ve evrensel bir meseleye dönüşmesine herkesten daha çok katkıda bulundu. Tarif ettiği gibi bir entelektüeldi; sürgün, marjinal, yabancı... Siyasal bir tavrı olan, her yazdığı yazıda iktidarla cebelleşen, Batı'nın kendi kimliğini kurarken Doğu'ya olan borçluluğunu ortaya koyan tavizsiz bir entelektüel. Eserlerinden bazıları; Beginnings: Intention and Method (Basic Books, 1975); Orinetalism (Pantheon, 1978; Türkçesi: Şarkiyatçılık, Metis, 2001); The Question of Palestine (Random House, 1980; Türkçesi: Filistin Sorunu, Pınar, 1985); Covering Islam (Pantheon, 1981; Türkçesi: Haberlerin Ağında İslam; Babil, 2000); The World, the Text, and the Critic (Harvard, UP., 1984); After the Last Sky (Random House, 1986); The Politics of Dispossesion: The Struggle for Palestinian Self-Determination (1964-94) (Pantheon, 1993); Culture and Imperialism (Alfred A. Knopf, 1993; Türçesi: Kültür ve Emperyalizm, Hill, 1998); Representations of the Intellectual (Pantheon, 1994; Türkçesi: Entelektüel, Ayrıntı, 1995); Reflections on Exile and other Essays (Harvard UP., 2001).

Hümanizm...Hemen, şimdi!
Edward Said'in son çalışması 'Hümanizm ve Demokratik Eleştiri'de eğitim, kültür ve tarih konularını vurgulanıyor. Şu sıralar en çok ihtiyaç duyulan şeyler de bunlar
Son günlerde eğitim, kültür ve tarih konularında bazı ilginç rastlantılarla karşılaşıyorum. Bundan kısa bir süre önce, mezun olduğum lisenin rehber danışmanı Dr. Cem Kirazoğlu, düzenledikleri meslek tanıtım gününe beni de çağırdı. Lisemden mezun olalı on yedi yıl olmuştu. Her şeyin ne kadar çabuk değiştiğini düşünüyorken, sosyal bilimler alanını tanımak üzere benim danışma masama gelen öğrencilerle tanıştıktan sonra büyük bir şaşkınlık yaşadım: Öğrenciler ne kadar da bilinçliydiler. Hem ne okumak istediklerini çok iyi biliyor, hem de üniversitelerin ders programlarıyla, seçimlik derslerle ve benzeri başka pek çok ayrıntıyla ilgileniyorlardı. Aslında onların meseleleri 'eğitim', 'kültür' ve 'tarih'ti. 'Bunları nasıl öğrenebiliriz, hangi program bu konularda daha ufuk açıcıdır, tarih içinde nasıl etkin olabiliriz', gibi sorularla karşılaştım o gün.
Öte yandan bundan üç dört ay önce, Alman haber dergisi Der Spiegel'in kapağında ilginç bir kişi vardı: Kozmopolit, araştırmacı ve aydınlanmacı kişiliğiyle Alexander von Humboldt. Buna da çok şaşırmıştım. Ne de olsa iki yüz yıl önce yaşamış biriydi o. Humboldt, abidevi eseri Kosmos'un yeniden basımı dolayısıyla derginin kapağına taşınmıştı. Humboldt kardeşlerden Wilhelm, Berlin Üniversitesi'nin temellerini atmış, insan bilimleri alanında önemli kazanımlar sağlamıştı. Diğer kardeş Alexander ise bir gezgin ruhuyla dünyayı görmek, anlamak ve çözmek için büyük araştırma projeleri düzenlemiş, elde ettiği sonuçları Kosmos adlı yapıtında ebedileştirmişti. Doğrusu Alexander von Humboldt en büyük kaşif, aydınlanmacı ve bilim adamlarından biriydi. Onun haftalık bir haber dergisine kapak konusu olması ne kadar ilginçti.

'Filolojik' okuma
Apaçıktır ki, bir soruya doğru yanıt verebilmek için o sorunun (teknik, semantik, tematik, ontolojik, diyalektik vs. açıdan) doğru olması gerekir. Burada Kant'ın Saf Aklın Eleştirisi'nin rehber alınması gerektiğini düşünüyorum.
Edward Said'e dönecek olursak o, 'dil' konusunun anahtarı olarak gördüğü filoloji bağlamında şunları ortaya koymaktadır: "Doğru bir filolojik okuma, etkindir; böyle bir okuma, kelimelerin içinde süregiden dil sürecinin içine girmeyi ve önümüzde hazır bulmuş olabileceğimiz metinlerde saklı, eksik, maskelenmiş ya da çarpıtılmış şekillerde var olan şeyleri açığa vurdurmayı gerektirir. Dile bu açıdan baktığımızda, kelimeler, daha yüksek bir gerçeklik uğruna iddiasızca boy gösteren edilgen levhalar ya da gösterenler değildir; tam tersine, kelimeler, gerçekliğin kendisinin kopmaz, şekillendirici bir parçasıdır." (s. 77)
Böylece Said, gerçekliğin dilde temsiline, hatta genel olarak gerçekliğin temsiline gelmektedir. Kitabın bu bölümü, ünlü hümanist Erich Auerbach'ın Mimesis adlı başeserinin İngilizce'de yayımlanmasının ellinci yılı dolayısıyla yapılan yeni basımına yazdığı önsözden meydana gelmektedir. Said, Batı kültürünün adeta iskeletini ve 'iyi' bir hümanistin nasıl olması gerektiğinin haritasını ortaya çıkarmaktadır. Bu bölümde en çok etkilendiğim cümleyse, Said'in Marquez'den aktardığı şu sözlerdir: "İnsanlar annelerinin onları doğurmasıyla dünyaya gelmezler sadece, bu hayat onları kendilerine doğmaya mecbur da eder" (s. 111). Kendimizin yaratıcıları olarak bizler, böylece hümanizmin, bir başka deyişle, kendi kaderimizin efendisinin yine kendimiz olduğunun özüne girmiş oluruz.