Işık Bahçeleri, Amin Maalouf

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Basından

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Yapı Kredi Yayınları

Dizi: Edebiyat Dizisi

Sayfa: 234

İndirim: %20

Boyut: 13,5x21

Hamur: 2.

Etiket: 14,00 TL

NetKitap Ederi: 11,20 TL

Arka Kapak

Amin Maaloufun Işık Bahçeleri adlı romanı YKY tarafından yayımlandı.
Maalouf diğer romanlarında olduğu gibi yine bir karakterin yaşamı üzerinden dünyaya açılarak yapıtını kuruyor. Hoşgörü peygamberi Maninin inancı ve öyküsü Hıristiyanlık çağının şafağında, İsanın ölümünden iki yüz yıl sonra başlar.Bizim çağımızın da kahramanı olabilecek Mani, yaşam öyküsüyle, son nefesine kadar savunduğu inancının oluşturduğu kişisel tarihiyle, o dönemden yani II. yüzyıldan beri hala varolan politik sorunlara da işaret etmiş oluyor.

Mani'den bugüne, ''sanat ve coşku kaynağı olan kitaplarından, bağışlayıcı dininden, coşkulu arayışlarından, insan, doğa ve tanrısallık arasında uyum isteyen çağrısından geriye'' çok az şey kalmış olsa da; bağnazlık ve iktidar hırsı yapıtını yok etmeye çalışsa da Amin Maalouf onun Aydınlıklar'a açılan inancını ele alıyor ve Mani'nin öyküsüyle bugüne ''ışık'' tutuyor.

Henüz kimse kitap hakkında yorum yapmadı. İlk yorum sizden gelsin!

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Amin Maalouf

Yazarın diğer kitapları

Uzaktan Aşk

Çivisi Çıkmış Dünya

Arapların Gözünden Haçlı Seferleri

Adriana Mater

Beatrice'den Sonra Birinci Yüzyıl

Yolların Başlangıcı

Béatrice'den Sonra Birinci Yüzyıl

Işık Bahçeleri

Tanios Kayası

Yüzüncü Ad

Doğunun Limanları

Semerkant

Afrikalı Leo

Ölümcül Kimlikler

Yazarın bütün(19) kitaplarını göster

Yaşam Öyküsü
Amin Maalouf 1949da Lübnanda doğdu. Ekonomi ve toplumbilim okuduktan sonra gazeteciliğe başladı; 1976dan beri Pariste yaşıyor. Çeşitli yayın organlarında yöneticilik ve köşe yazarlığı yapmış olan Maalouf, bugün vaktinin çoğunu kitaplarını yazmaya ayırmaktadır.
Çok iyi bildiği Asya ve Akdeniz çevresi kültürlerinin söylencelerini yapıtlarında başarıyla işleyen Maalouf, ilk kitabı Les Croisades vues par les Arabes (1983, Arapların Gözüyle Haçlı Seferleri, Telos) ile tanındı ve bu kitabın çevrildiği dillerde de büyük bir başarı kazandı. 1986da yayımlanan ve aynı yıl Fransız-Arap Dostluk Ödülünü kazanan ikinci kitabı (ilk romanı) Léon lAfricain (Afrikalı Leo, YKY) ise bugün bir klasik kabul edilmektedir.
Maaloufun 1988de yayımlanan ikinci romanı Samarcande da (Semerkant, YKY) coşkuyla karşılandı ve pek çok dile çevrildi. Les Jardins de Lumière (1991, Işık Bahçeleri, Telos) ve Le Ier Siècle après Béatrice (1992, Beatriceden Sonra Birinci Yüzyıl, Telos) adlı romanlarının ardından, 1993te yayımlanan romanı Le Rocher de Tanios (Tanios Kayası, YKY) ile Goncourt Ödülünü kazanan yazarın, Les Echelles du Levant (Doğunun Limanları, YKY) adlı romanı 1996da, Les Identités Meurtrières (Ölümcül Kimlikler, YKY) adlı deneme kitabı 1998de çıktı. Maalouf 2000de Le Périple de Baldassare yayımladı (Yüzüncü Ad-Baldassarenin Yolculuğu, YKY). Finlandiyalı müzisyen Kaija Saariahonun bestelediği opera için yazdığı Uzaktan Aşk (2002, YKY) Maaloufun ilk librettosudur. Origines (Yolların Başlangıcı, 2004) yazarın son çalışmasıdır.

Giriş

Dicle, akıntıyla inilen ya da yelkenliyle çıkılan Nilin tersine, tek yönlü akar. Mezopotamyada rüzgârlar, tıpkı sular gibi, içerilere doğru değil, dağdan denize eser; bu yüzden, süklüm püklüm salınan gövdeleriyle sandallar, geri dönüşlerinde onları çorak yollar üzerindeki köylerine çekecek olan eşek ve katırları da giderken taşımak zorunda kalırlar.
Uzak kuzeyde doğan, kayaların arasından fışkıran Dicle ile baş etmeyi sadece, gözlerini sinsi suyun fokurdamalarına dikmiş olan birkaç Ermeni kayıkçı göze alabilir. Yolcuların karşılaşmadığı, birbirini geçmediği, birbirine selam ve işaret vermediği garip bir yoldur Dicle yolu. Koruyucu meleği olmayan, kıyıdaki hurma ağaçlarından başka eşlik edeni bulunmayan gemicinin çektiği yalnızlık duygusu bu yüzdendir.
Sonra, Babilin merkezi ve Parth krallarının yaşadıkları Ktesiphon* kentine ulaştığında, Dicle durulmuş olur, insanlar ona korkmadan yaklaşır, o artık sadece bir kıyıdan diğerine, insanlar ve eşyalarla bordasına kadar dolu, basit hasır örgü sepetler gibi batmadan, topaç misali ara sıra kendi çevresinde dönerek suya bulaşmadan, onu keserek ilerleyen dibi düz, yuvarlak küfelere benzeyen teknelerin seyrettiği muazzam bir su koludur. İşte o zaman öyle iyi huylu olur ki, birbirine sıkı sıkı sarılmış zavallı insanların suda çırpındığı görülebilir: yüzenler, kafaları kesilmiş, içleri boşaltılmış, dikilip havayla şişirilmiş hayvan derilerine, boğaz boğaza yaşam dansı ediyormuşçasına asılırlar.