Öteki Renkler, Orhan Pamuk

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: İletişim Yayınları

Dizi: Çağdaş Türkçe Edebiyat Dizisi

Baskı Tarih: 1999

Sayfa: 400

İndirim: %20

Boyut: 13cm x 19cm

Hamur: Ciltsiz

Etiket: 25,00 TL

NetKitap Ederi: 20,00 TL

Arka Kapak

Öteki Renkler yazarın çocukluk anılarından mutluluk saatlerine, romanların nasıl yazdığından gezi notlarına, sevdiği yazarlar ve kitaplar hakkında eleştirilerinden kişisel itiraflarına, şikâyetlerine, siyasi öfkelerine, kültür ve gündelik hayat konusundaki heyecanlarına uzanıyor ve Orhan Pamuk'un yalnız romanda değil, düzyazıda da ne kadar usta olduğunu kanıtlıyor. Yirmi beş yıldır yazdığı düzyazılardan, tuttuğu defterlerden, yaptığı röportajlardan yapılan bu titiz seçmede Pamuk, zaman zaman eğlenceli, kışkırtıcı, çözümleyici olan bir dille kızı Rüya ile arkadaşlığını, bayram ziyaretlerini, sigarayı bırakışını, gençlik bunalımlarını, yazarın günlük hayatını, sinema zevkini, Boğaz'daki eski yangınları, bildiği İstanbul'u, yalnızlık ve mutluluk üzerine takıntılarını, toplumun ve kendisinin korkularını ve paranoyalarını anlatıyor; Dostoyevski'den Tanpınar'a, Kemal Tahir'den Oğuz Atay'a pek çok yazar ve kitabı tartışıyor; roman kuramı ve tarihi roman, Doğu ve Batı, milliyetçilik ve Avrupa konusundaki düşüncelerini açıyor. Bir çocuğun gözünden anlatılmış ve Nişantaşı'nda geçen Pencereden Bakmak adlı uzun hikâye ile birlikte bu kitap Orhan Pamuk'un renkli dünyasını daha da derinleştirip genişletiyor.

"Pamuk dünyanın en iyi yazarlarından biri."
The New Statesman, İngiltere

NetKitap Editöründen: Orhan Pamuk'un Nobel Ödül Töreninde Yaptığı Konuşmanın Tam Metni İçin Tıklayın.

Son Eklenen Yorumlar

1 kişiden 1'si bu yorumu beğendi:

“ÖTEKİ RENKLER”LE “HAKİKATE YOLC, 22 Nisan 2007

Gönderen: Selim Çörekçi (İstanbul / Türkiye)

“Düşünmeyi, çözümlemeyi, akıl yürütmeyi seven içimdeki biri sürekli parmak kaldırıp söz ister: Şu siyasal mesele gerçekten çok öfkelendiriyor insanı, filanca kitabı güzelliğini başkalarıyla paylaş, bu aklına gelen düşünceyi yazmazsan yazık! gibi… onun haklı taleplerine kanıp heyecanlansam bile çoğu zaman hiç renk vermiyorum. Bu kitap renk verdiklerimdir.” (Orhan Pamuk, “Öteki Renkler: Seçme Yazılar ve Bir Hikâye”, İletişim Yayınları, 1999, s. 20)

“Roman, Batı medeniyetinin ürettiği en büyük sanatlardan biri. Bu sanatın görüntülerin ve tarihin arkasındaki büyük hakikati araştırma yeteneği ve gücü var. … Romanlarımın felsefi bir yanı var. Ama benim roman yazarken hissettiğim şey bir yolculuğa çıkmanın heyecanı. … Eğer roman yazmak hakikate yapılan bir yolculuksa benim hayat tarzım onun ‘arayış’ kısmına denk düşer.” (“Öteki Renkler”, s. 104)

“Aslında bütün Batı felsefesi, sistematik felsefe paranoyanın kavramlarla ifade ediliş şeklidir. … Sistematik felsefeye inanmadan, ama ilgiyle okurdum eskiden.” (“Öteki Renkler”, s. 83)

“… camı aynaya çeviren eczaya Türkçede ‘sır’ denmesinin bir rastlantı olamayacağını o an anlamıştın. Bu ilham anını bir köşe yazısında anlattıktan sonra demiştin ki: Okumak aynanın içine bakmaktır; aynanın arkasındaki ‘sırrı’ bilenler öteki tarafa geçerler, harflerin sırrından haberdar olmayanlar ise bu dünya içinde kendi yüzlerinin yavanlığından başka bir şey bulamazlar.”
“Neydi bu sır?”
“Bu sırrın ne olduğunu senden başka bir tek ben biliyorum. …” (Orhan Pamuk, “Kara Kitap”, Can Yayınları, 1990, s. 328)

“Ben Dostoyevski’yi çok severim. … Dostoyevski bence insanoğlu hakkında roman biçiminde bize en yetkin bilgiyi verdi.” (s. 132)

“Dostoyevski çok kızıyordu, zamanın nihilist, Batıcı, solcu, Avrupacı aydınlarına ve onlar aleyhinde bir roman yazmak istedi.” (s. 94) (Orhan Pamuk, “Orhan Pamuk, Kırmızı ve Kar” ismiyle Ahmet Hakan tarafından yapılan söyleşi kitapçığından, Birey Yayıncılık, Mart 2002.)

“Karamazov Kardeşler’in dünyasına iyice girince bu dünyadaki yerimizi, hayatın anlamını, aşk, kardeşlik ve Allah’ın varlığını bir fikir olarak değil, heyecanla sarsıcı bir duyum olarak yaşarız.” (“Öteki Renkler”, s. 216)

“… hiç kimseden etkilenmemek için verdiği o ‘inanılmaz varlık yokluk savaşı’nın on altıncı yılında, alıştığı eşyalarla, sevdiği kokularla, etkilendiği kitaplarla boğuştuğu gecelerin birinde, pencerelerinin ‘Batılılaşmış’ pancurları arasından geniş bahçeyi kaplayan karı ve ayışığını seyrettiği bir akşam, Şehzade, vermekte olduğu savaşın aslında kendi savaşı değil, yıkılmakta olan Osmanlı Devletine kaderleri bağlanmış milyonlarca talihsizin savaşı olduğunu anlamıştı. Kâtibinin, Şehzadenin hayatının son altı yılında, belki de onbinlerce defa defterlere yazdığı gibi, “kendileri olamayan bütün kavimler, bir ötekini taklit eden bütün uygarlıklar, başkalarının hikâyeleriyle mutlu olabilen bütün milletler” yıkılmaya, yok olmaya, unutulmaya mahkûmdurlar çünkü. Böylece kasrına çekilip tahtına oturmayı beklediği yılların on altıncısında, içinde duyduğu hikâyelere karşı ancak ve ancak kendi hikâyelerinin sesini yükselterek savaşacağını anladığı günlerde, kendisine bir kâtip tutmak üzere olduğu sıralarda Şehzade, on altı yıldır kişisel ve ruhsal bir deney olarak yaşadığı mücadelenin, aslında “tarihsel bir ölüm kalım mücadelesi”, “ancak binlerce yılda bir görülen bir kabuk değiştirme-değiştirmeme kavgasının son aşaması”, “yüzyıllar sonra, tarihçilerin haklı olarak bir dönüm noktası olarak değerlendirecekleri bir gelişimin en önemli tarihsel durağı” olduğunu anladı.” (Orhan Pamuk, “Kara Kitap”, Can Yayınları, 1990, s. 396-397.)

Yanıtla

Bu yorumu doğru buluyor musunuz?

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Orhan Pamuk

Yazarın diğer kitapları

Yazarın Odası

Saf ve Düşünceli Romancı

Manzaradan Parçalar

Kar (Ciltli)

Masumiyet Müzesi (Ciltli)

Türk Edebiyatına Eleştirel Bir Bakış Berna Moran'a Armağan

Masumiyet Müzesi

Kars (Ciltli) / "Beyaz Uykusuz Uzakta"

Babamın Bavulu

İstanbul / Hatıralar ve Şehir

İstanbul: Hatıralar ve Şehir

Navê Min Sor E

Cevdet Bey ve Oğulları

Kara Kitap

Gizli Yüz

Yazarın bütün(27) kitaplarını göster

Yaşam Öyküsü
1952 yılında İstanbul'da doğdu. Cevdet Bey ve Oğulları ve Kara Kitap adlı romanlarında anlattığına benzer bir ailede, Nişantaşında büyüyüp yetişti. New York'ta geçirdiği üç yıl dışında hep İstanbul'da yaşadı. Liseyi Robert kolejinde bitirdi, İstanbul Teknik Üniversitesi'nde üç yıl mimarlık okudu, 1976'da İstanbul Üniversitesi Gazetecilik Enstitüsü'nü bitirdi. 1974'den başlayarak düzenli bir şekilde yazı yazmayı kendine iş edindi.
İlk romanı Cevdet Bey ve Oğulları 1979'da Milliyet Yayınları Roman Yarışması'nı kazandı. 1982'de yayımlanan bu kitap 1983 Orhan Kemal Roman Ödülü'nü de aldı. Aynı yıl ilk baskısı çıkan Sessiz Ev ile 1984 Madaralı Roman Ödülü'nü ve bu kitabın Fransa'da çıkan çevirisiyle de 1991 Prix de la de couverte europeennei (Avrupa Keşif Ödülü) kazandı. 1985'de yayımlanan tarihi romanı Beyaz Kale, Pamuk'un ününü yurt içinde ve yurt dışında genişletti.
New York Times gazetesinin 'Doğu'da bir yıldız yükseldi' sözleriyle karşıladığı bu kitap, belli başlı bütün Batı dillerine çevrildi. 1990'da yayımlanan Kara Kitap, karmaşıklığı, zenginliği ve doluluğuyla çağdaş Türk edebiyatının üzerinde en fazla tartışılan ve en çok okunan romanlarından biri oldu. Ömer Kavur'un yönetmenliğini yaptığı Gizli Yüz filminin senaryosunu da, Orhan Pamuk 1992 yılında kitaplaştırdı. 1994'te yayımlanan ve esrarengiz bir kitaptan etkilenen üniversiteli gençleri hikaye ettiği Yeni Hayat adlı romanı Türk edebiyatının en çok okunan kitaplarından biri oldu. 1998'de yayımladığı Benim Adım Kırmızı adlı romanı olağanüstü bir ilgi gördü. Aynı kitap 2001 yılında yayımlandığı pek çok yabancı ülkede yılın en iyi yabancı kitabı olarak karşılandı. 2001 yılında Kar adlı romanı yayınlandı. 2003 yılında çocukluğunu, gençliğini ve İstanbul'u anlattığı İstanbul adlı yarı otobiyografik kitabı yayınladı. Romanları yirmi dile çevrilen Orhan Pamuk yirmi beş yıldır tuttuğu defterler, dergi ve gazetelere yazdığı yazılar, denemeler, eleştiri yazıları, röportajlar ve gezi notlarından yaptığı titiz bir seçme ile daha önce yayımlanmamış Pencereden Bakmak adlı uzun hikayesini Aralık 1998'de Öteki Renkler başlığıyla kitaplaştırdı. Pamuk'un 2003 yılında yayımladığı kitabının adı İstanbul'dur. Yazarın hem yirmi iki yaşına kadar olan hatıralarından, hem de İstanbul şehri üzerine bir deneme olan ve yazarın kendi kişisel albümüyle, batılı ressamların ve yerli fotoğrafçıların eserleriyle zenginleştirilmiş bu şiirsel kitap büyük ilgi gördü.
Orhan Pamuk'un kitapları otuz dört dile çevrildi ve bütün dünyada bir milyonun üzerinde satıldı. Orhan Pamuk'un son romanı Kar, New York Times Book Review tarafından 2004 yılının en iyi 10 kitabından biri seçildi. 2005 şubat ayı başında İsviçre'de yayınlanan Tagesanzeiger gazetesinin 'Das Magazin' ilavesine verdiği bir demeçte, "Kimse söylemediği için söylüyorum. Türkiye'de 30 bin Kürt öldürüldü, bir milyon da Ermeni" ifadesini kullandığı için Türkiye'de ağır biçimde eleştirildi. Bu demece Türkiye'deki farklı çevrelerden gelen sert tepkiler üzerine Pamuk, "Tahammülsüzlüğün geçmişte ne büyük acılara yol açtığını anlatmaya çalıştım" diye açıklama yaptı.