Philosohia Practica Universalis, Immanuel Kant

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Kabalcı Yayınevi

Dizi: Felsefe Dizisi

Baskı Tarih: 1994

Sayfa: 96

Boyut: 13cm x 19cm

Hamur: Ciltsiz

Etiket: Baskısı yok

Arka Kapak

Immanuel Kant, akla dayalı etik öğretisini ilk kez tüm kapsamıyla bu kitapta betimlemiş, bunu somut birçok örnek ve gözlemle zenginleştirmiştir. (Arka Kapak) Kant bu metni, olasılıkla 1775 ile 1785 yılları arasında birkaç kez okumuştur. Akla dayalı etik öğretisini ilk defa burada tüm kapsamıyla betimleyen Kant, gerçi kesin buyruğu henüz açık seçik formüle etmemişse de, bunu somut birçok örnek ve gözlemle zenginleştirmiştir. (Kitabın Girişinden)

Henüz kimse kitap hakkında yorum yapmadı. İlk yorum sizden gelsin!

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Immanuel Kant

Yazarın diğer kitapları

Felsefe Yazarlarından Seçilmiş Metinler

Dostluk'un Kitabı

Arı Usun Eleştirisi

Güzellik ve Yücelik Duyguları Üzerine Gözlemler

Ahlak Metafiziğinin Temellendirilmesi

Pratik Aklın Eleştirisi

Gelecekte Bilim Olarak Ortaya Çıkabilecek Her Metafiziğe Prolegomena

Arı Usun Eleştirisi (Ciltli)

Yargı Yetisinin Eleştirisi (Ciltli)

Düşüncenin Çağrısı

Evrensel Doğa Tarihi ve Gökler Kuramı

Eğitim Üzerine / Toplu Eserler 1

Kılgısal Usun Eleştirisi

Yargı Yetisinin Eleştirisi

Evrensel Doğa Tarihi ve Gökler Kuramı

Yazarın bütün(30) kitaplarını göster

Yaşam Öyküsü
22 Nisan 1724 - 12 Şubat 1804 arasında yaşamış olan ünlü Alman filozofu.
Kant, eleştirel felsefenin babası olarak kabul edilir. Doğu Prusya'nın Königsberg (Kaliningrad) kasabasında doğdu. Hep burada yaşadı. Üniversite eğitimi sırasında bir kaç yıl öğrencilere özel dersler verdi. Eğitimi Sırasında Leibniz ve Woolf'dan etkilendi. 1755 tarihinde doçent derecesi aldıktan sonra üniversitede çeşitli sosyal bilimler alanlarında dersler vermeye başladı. Kant başlangıçta fizik ve astronomi alanında yazılar yazdı. 1755 yılında "Evrensel Doğal Tarih ve Cennetlerin Teorisi" adlı eserini yazdı. 1770 yılında Königsberg'de mantık ve metafizik kürsüsüne atandı. 1770'den sonra Hume ve Rousseau etkisiyle eleştirel felsefesini geliştirdi.
Temel eserleri: Kritik der reinen Vernunft (Saf Aklın Eleştirisi), Kritik der praktischen Vernunft (Pratik Aklın Eleştirisi) ve Kritik der Urteilkraft (Yargı Gücünün Eleştirisi).