Seçme Şiirler, Orhan Veli Kanık

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Adam Yayıncılık

Dizi: Şiir Dizisi

Baskı Tarih: 2000

Sayfa: 71

İndirim: %20

Boyut: 12cm x 19cm

Hamur: Ciltsiz

Etiket: 9,50 TL

NetKitap Ederi: 7,60 TL

Arka Kapak

1941'de basılan Garip adlı kitaba yazdığı önsözde Orhan Veli, şiiri 'bütün hususiyeti edasında olan' ve 'insanın beş duyusuna değil, kafasına hitap eden bir söz sanatı' olarak tanımlar. Bu sanat 'azınlığı oluşturan varlıklı sınıfların zevkine' değil, çoğunluğa seslenmesini bilmelidir. Bunun yolu ise, şiiri, artık ona bir yük olmaya başlayan söz sanatlarından, şairane imgelerden, kısıtlayıcı biçim özelliklerinden kurtararak halkın en geniş kesimlerinin malı olan gündelik yalın bir dille yazmaktır. Orhan Veli'nin Garip'ten sonra yazdığı şiirlerde ise yeni eğilimler, önemli biçimsel değişiklikler görülür, toplumsal eğilimler ağırlık kazanmaya gündelik yaşamın ve sokaktaki insanın sorunları ele alınmaya başlar. Şairin, Vazgeçemediğim ve Yenisi adlı kitaplarda gelişen değişim süreci, Karşı adlı kitapta daha geniş ve kesin bir düzeye ulaşır. Artık toplumdaki haksızlıkları, bozuklukları ele alan, gericiliğe ve çarpıtılmış demokrasi anlayışına karşı şiirler yazan bir şairdir. Kısa süren yaşamının son döneminde çıkardığı 'Yaprak' dergisinde yayımladığı yazılarla bir eylem adamı kimliğine bürünmüştür.

Henüz kimse kitap hakkında yorum yapmadı. İlk yorum sizden gelsin!

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Orhan Veli Kanık

Yazarın diğer kitapları

Beni Bu Güzel Havalar Mahvetti (Kendi Sesinden Şiirler)

Seçme Şiirler

Orhan Veli Bütün Şiirleri

Nasrettin Hoca Hikayeleri (79 Manzum Hikaye) (Ciltli)

Sakın Şaşırma

Şairin İşi

Çeviri Şiirler

La Fontaine'in Masalları

Nasrettin Hoca Hikayeleri

Bütün Şiirleri

Sakın Şaşırma

Çeviri Şiirler

Bütün Yazıları

La Fontaine'in Masalları

Orhan Veli Bütün Şiirleri

Yazarın bütün(19) kitaplarını göster

Yaşam Öyküsü
Orhan Veli Kanık, 13 Nisan 1914 tarihinde İstanbul'da doğdu. Galatasaray'da başladığı öğrenimini, babasının atandığı Ankara'da Gazi İlkokulu ve Ankara Erkek Lisesi'nde sürdürdü. Lise sıralarında Oktay Rifat ve Melih Cevdet'le arkadaş oldu. Liseyi bitirince İstanbul'a dönerek, Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ne girdi (1932), ancak yüksek öğrenimini yarım bıraktı (1935). 1936'da Ankara'ya döndü ve askere gidinceye dek PTT Genel Müdürlüğü Telgraf İşleri Reisliği Milletlerarası Nizamlar Bürosunda memurluk yaptı. Yedek subaylığını tamamlayınca, iki yıl kadar, yine Ankara'da, Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda çalıştı. 1947'de, Hasan Ali Yücel'in yerine Reşat Şemsettin Sirer'in bakan olarak atanması üzerine, Milli Eğitim Bakanlığında "antidemokratik bir hava" esmeye başladığını söyleyerek, görevinden istifa etti. 1 Ocak 1949-15 Haziran 1950 tarihleri arasında yirmi sekiz sayı süren, on beş günde bir yayımlanan, iki sayfalık ' Yaprak' dergisini çıkardı. Yaprak dergisi serüvenini sürdüremeyeceğini anlayınca Ankara'dan ayrılıp İstanbul'a gitti. Gene o yılın kasım ayı içinde, bir haftalığına geldiği Ankara'da, 10 Kasım 1950 gecesinde, yolda, onarım için kazılmış bir çukura düşerek ayağından yaralandı. İstanbul'a döndükten sonra, bir arkadaşının evindeyken, durumu birdenbire kötüleştiği için kaldırıldığı Cerrahpaşa Hastanesi'nde, 14 Kasım 1950 tarihinde beyin kanamasından öldü, Rumelihisarı Mezarlığı'na gömüldü. Garip ya da Birinci Yeni denilen akımın öncüsü, kuramcısı. Yirmi sekiz sayı süren Yaprak serüveni öncesinde, Ankara Erkek Lisesi'nde okul kooperatifin parasıyla Oktay Rifat ve Melih Cevdet ile birlikte Sesimiz dergisini çıkarmışlardır. Biçemini belli eden ilk şiirlerini, yine, arkadaşları Oktay Rifat ve Melih Cevdet ile birlikte Varlık dergisinde yayımladı ve müthiş bir ilgi gördü. Şiir ve yazıları, Varlık dergisinden başka İnsan, Ses, Gençlik, Küllük, İnkılapçı Gençlik, Ülkü, Demet, İşte, Aile gibi dergilerde yayımlanmıştır. İkinci Dünya Savaşına katılmayan ve katılmış kadar etkilenen Türkiye'de, Türk şiirini bir takım kalıp ve klişelerden, şairanelikten, yıpranmış benzetmelerden kurtardı, kısa ve basit ama vurucu bir söylem (eda) geliştirdi. Şiirin bilinen ve kabul gören sınır taşlarını yerinden oynattı. Yalın bir halk dili kullandı, yergi ve gülmeceden yararlanarak, sıradan yaşantıların şiirinin de yazılabileceğini gösterdi.