Sonu Gelmez Öpüşler, Charles Baudelaire

Kitap Hakında

Yorumlar

Yazarla Tanışma

Ürün Ayrıntısı

Yayinevi: Adam Yayıncılık

Baskı Tarih: Şubat 2006

Sayfa: 124

Boyut: 11x16cm

Hamur: Ciltli, 2

Etiket: Baskısı yok

Arka Kapak

O yeminler, kokular, sonu gelmez öpüşler,
Dipsiz bir uçurumdan tekrar doğacak mıdır,
Nasıl yükselirse, göğe taptaze güneşler,
Güneşler ki en derin denizlerde yıkanır!
O yeminler, kokular, sonu gelmez öpüşler,
...

Henüz kimse kitap hakkında yorum yapmadı. İlk yorum sizden gelsin!

Yanıt:

Bilgisiniz

Adınız:

E-posta:

Bulunduğum Yer:

Charles Baudelaire

Yazarın diğer kitapları

Elem Çiçekleri

Les Paradis Artificiels

Yapma Cennetler

Paris Kasveti (Ciltli)

Şiirler

Kırk Kötülük Çiçeği

Paris Sıkıntısı

Fanfarlo

Kötülük Çiçekleri

Paris Sıkıntısı

Paris Sıkıntısı (Ciltli)

Modern Hayatın Ressamı

Paris Sıkıntısı

Karanlıklar Prensi

Apaçık Yüreğim

Yazarın bütün(21) kitaplarını göster

Yaşam Öyküsü
9 Nisan 1821de, Paris'te dünyaya gelen Baudelaire, 1827'de babasının ölümü sebebiyle mutsuz bir çocukluk geçirdi. 1839'da, okuduğu okuldan, displinsizlik sebebiyle atılan Baudelaire, ailesi tarafından hukuk öğrenimi görmeye zorlanmasına başkaldırarak, Quartier Latin'de, bohem bir hayat yaşamaya başladı.
1846'da, Les Fleurs du Mal (Kötülük Çiçekleri) adlı kitabına girecek şiirlerini yazmaya başlayan Baudelaire, 1847'de Edgar Allan Poe'yı keşfederek, çocukluğunda öğrendiği İngilizce bilgisiyle, Poenun eserlerini Fransızcaya çevirmeye başladı.
1848'de devrimcilerin yanında yer alan, ancak hayal kırıklığıyla sonuçlanan bir deneyim yaşayan Baudelairein, 1857'de, Théophile Gautiere adadığı, Kötülük Çiçekleri adlı kitabının, Normandiya, Alençondaki, yayıncı olan arkadaşı, Auguste Poulet-Malassis tarafından yayınlanmasının ardından, eserin içindeki altı şiir, kamu ahlakına aykırı bulunduğu için, Baudelaire hakkında dava açıldı.
Yazdığı şiirlerdeki üslubu nedeniyle, ahlaksızlıkla suçlanan Baudelaire, aynı yıl, üvey babasının da ölmesi üzerine, annesine tekrar yaklaşmaya çalıştı.
1860da yayınlanan, Yapay Cennetler adlı eserde de uçlarda gezinen bir kişilik sergileyen Baudelaire, bir tür otobiyografi olan, Çırılçıplak Soyulan Yüreğim üzerine çalıştığı ve 1862de, Le Spleen de Paris (Paris Sıkıntısı) adıyla, düzyazı şiirlerini yayımladığı sırada frenginin yan etkilerini gittikçe daha fazla hissetmeye başladı.
İki yıl kaldığı Belçikadan dönüşünde felç olan sanatçı, 31 Ağustos 1867de, Pariste, öldü. Charles Pierre Baudelaire, Paris Cimetière du Montparnasse'a gömüldü.
Hayatta olduğu sırada, kurulmakta olan modern Paris'in metropol yaşantısı üzerine inşa ettiği edebiyatı ve eleştiri yazıları, yenilikçi estetiğin başlangıcı sayılan Baudelaire, 20. yüzyıl edebiyatının en etkili öncülerinden oldu.
Klasik geleneğe ve egemen modernizme karşı, asi ve reazlizme baş kaldıran bi görüntü çizen Baudelaire, şiirlerinin yasaklanmasına kadar varan düşmanlıklar uyandırdıysa da, bu sorgulayan ve kabullenmeyen uslubu avangard sanat ve edebiyatın temelini oluşturdu.